navbar.frm 20180310
ATTENTIE. . VAKANTIE ONDERHOUD . . Bijeenkomst op 20 september 2018 . . Elke zondag 145.475 MHz . . 10:30 RTTY bulletin . . 11:00 uur Woerdense Ronde .
W

SIR ROBERT ALEXANDER WATSON-WATT

Samenvatting

Watson-Watt was de Schotse natuurkundige, die de radar plaatsbepaling voor de luchtmacht in Engeland ontwikkelde. Andere bijdragen in de techniek waren een kathode-straal richtingzoeker om atmosferische verschijnselen te bestuderen, onderzoek van elektromagnetische straling en uitvindingen voor luchtvaart veiligheid.

Robert, geboren op 13 april, 1892, in Brechin, Angus, Schotland, was een directe afstammeling van James Watt, de pionier van de stoommachine. Zijn vader was, evenals zijn grootvader, timmerman en ouderling van de Presbiterianse Kerk en een zondagsschool meester. Na de Damacre School en de Brechin High School ging hij naar het University College in Dundee, wat toen een afdeling was van de St.Andrews University. Watson verkreeg de graad van Bachelor of Science in 1912 en werd toen assistent van Sir William Peddy, die hem interesseerde in het verschijnsel van de radiogolven.

KSO voor ionsfeeronderzoek van Watson-Watt Watson-Watt was in 1915 verbonden aan de Royal Aircraft Factory in Farnborough als meteoroloog. Tijdens de Eerste Wereldoorlog onderzocht hij het idee voor de ontwikkeling van een snelle manier voor radioverbinding met vliegtuigen en in 1916 stelde hij het gebruik voor van kathodestraal oscilloscoop om piloten informatie te verschaffen, hoewel dit pas in 1923 mogelijk werd. Radar intern In 1917 werkte hij voor het Britse Meteorological Office, waar hij apparatuur ontwikkelde om (onweer)-stormen te localiseren. Dit was hard nodig, want de constructies van vliegtuigen uit die tijd waren nog niet erg bestand tegen ruwe weersomstandigheden. In 1926 introduceerde Watson-Watt de uitdrukking 'Ionosfeer'. In 1924 verhuisde Watson-Watt naar het pas opgerichte Radio Station in Slough. Drie later, in 1927, volgde een fusie met het National Physics Laboraty (NPL), waar hij het toezicht had op een buitenpost van het NPL in Slough, en in 1933 na een re-organisatie hoofd van een nieuwe afdeling van NPL in Teddington.

Airborn radarscreen
In 1935 werd hij directeur van de afdeling Radio-Onderzoek van het Britse National Physical Laboratory, waar hij zijn onderzoek vervolgde naar vliegtuig locatie bepalings apparatuur.

In januari 1935 nam het Air Ministry contact op met Watson-Watt en vroeg hem de mogelijkheden te onderzoeken vijandelijke vliegtuigen te vernietigen door middel van radiogolven. Al snel had hij door dat dit onmogelijk was, maar hij schreef naar het Ministerie een andere suggestie: 'Intussen gaat onze aandacht wel uit naar een moeilijk, maar niet onoplosbaar probleem van de radio-detectie van vliegtuigen'. Hij ontwikkelde een inrichting welke in staat was een vliegtuig te detecteren, voordat het in zicht zou zijn. Watson-Watt noemde dit 'RADAR' (Radio Detection and Ranging), omdat het gebruik maakt van radiogolven.

Dit werd op 26 februari 1935 gepresenteerd aan Henry Tizard, voorzitter van het Committee for Scientific Survey of Air Defence met een demonstratie in Daventry. Als resulaat werd hij benoemd als hoofd van het Bawdsey Research Station in Felixtowe. Watson-Watt stelde voor een aantal radio-detectie stations met elkaar te verbinden tot een netwerk. Zijn werk was van vitaal belang in de ontwikkeling van de radar in WO II.

Chain-Home radarstation Het radar-systeem, ofwel de techniek om positie, beweging en de aard van een voorwerp op afstand te detecteren berust op het terugkaatsen van radiogolven. Hoewel de meeste radar apparatuur gebruik maakt van microgolven, is het principe van radar niet niet afhankelijk van de frequentie. Er zijn radars die werken beneden 110 MHz, en andere, daarboven.

In 1937, vlak voor het begin van de oorlog, ondernamen Watson-Watt en zijn vrouw een gevaarlijke onderneming om als gewone touristen in Duisland te onderzoeken naar het bestaan van Duitse radar stations.

Chain Home Radar principle
Bij het uitbreken van de oorlog in 1939 had Watson-Watt een keten van radar stations geinstalleerd langs de oost- en zuidkust van Engeland. Tijdens de Slag om Engeland waren deze stations in staat vijandelijke vliegtuigen te detecteren op elk moment van de dag in elk weertype. Britse jagers en bommenwerpers werden spoedig voorzien van radar apparatuur, evenals op schepen. Robert Watson-Watt's uitvinding hielp de Royal Air Force de Slag om Engeland in 1940 te winnen.

Watson-Watt werd in 1940 wetenschappelijk adviseur bij het Air Ministry en het volgende jaar ging hij naar de Verenigde Staten waar hij advies gaf aan de bouw van radar stations. In 1942 werd Watson-Watt geridderd voor zijn rol in de ontwikkeling van radar. Na de oorlog werd Watson-Watt door de Britse regering beloond met 50.000 pond. Hij kreeg ook de US Medal of Merit. Watson-Watt verbleef na de oorlog enige tijd in Canada.

Robert Watson-Watt, die de 'Three Steps to Victory' in 1958 publiceerde, overleed op 5 december 1973 in Iverness, Schotland, met achterlating van zijn erfenis van een van de meest accurate elektronische machines die de wereld heeft gekend.

Pieter J. T. Bruinsma, PA0PHB